Zijn de stalletjes met fruit er al?

Oogsttijd

Zijn die stalletjes met fruit er al?” Die vraag stellen toeristen soms al wanneer de bloesem nog aan de bomen zit. Dan is het echt nog te vroeg. Er zijn telers die aan de behoefte van de consument willen voldoen door langs de weg buitenlands fruit te verkopen. Maar voor het échte Betuwse fruit zal de consument moeten wachten tot half juni. ‘Kersen te koop’ ‘Pruimen te koop’ ‘Appels en peren te koop’. Ongeveer in die volgorde verschijnen tussen juni en augustus de bordjes langs de kant van de weg. Her en der staan ook de stalletjes met fruit, een bakje voor het geld, niemand erbij, je neemt je fruit mee en betaalt. Kleine bakentjes langs de weg, die laten zien dat je nog steeds vertrouwen kunt hebben in je medemens.

Wie de pracht kent van de Betuwe in bloei, zou eens terug moeten komen wanneer de bomen vol hangen met fruit. Na de overweldigende kleurenpracht, nu een overweldigend gevoel van rijkdom, van weldaad om wat de natuur schenkt. Mede dankzij de fruitteler. Voor hem komt het er nu op aan zijn fruit zo goed mogelijk te verkopen.

Slechts een miniem deel van het fruit vindt door rechtstreekse verkoop zijn weg naar de consument. Vrijwel de hele oogst komt langs andere wegen bij de consument en de fruitverwerkende industrie. Dat vereist van de fruitteler de vakkennis om het moment van oogsten af te stemmen op het vervolgtraject. Hoeveel tijd ligt er tussen oogst en consumptie of verwerking? Wordt het tussendoor opgeslagen in koelcellen? Hoe rijp moet het dan zijn op het moment van de oogst? En wanneer is dan het gunstigste moment voor de oogst? Gespecialiseerde laboratoria kunnen de teler daarbij helpen. Zij kunnen in fruitmonsters het suikergehalte bepalen. Dat geeft de rijping aan. Aan de blaadjes kunnen zij de verhouding stikstof en mangaan berekenen. Ook dat is een indicatie voor het rijpingsproces. Het zijn deze gegevens die bepalen wanneer het fruit geplukt zou moeten worden.

Vanaf begin juni tot eind oktober komen er honderdduizenden kilo’s fruit aan de bomen. Elke kilo moet er met de hand vanaf worden gehaald. Dat vereist mankracht, heel veel kostbare mankracht. Van alles is eraan gedaan om de loonkosten van het oogsten van fruit te drukken. Laagstam-bomen maken het mogelijk fruit te plukken zonder steeds ladder op en af te moeten. Dat scheelt tijd en is minder riskant. Nieuwe kersenrassen zijn gekweekt met meer gewicht per kers. Per plukbeweging komt er zo meer kers van de boom. Het gesjouw met kisten is voor een deel vervangen door inzet van transportbanden en vervoer met pluktreintjes. Ook dat verhoogt de efficiency. De eerste plukmachines hebben zelfs al hun intrede gedaan.

Daarnaast staat de fruitteler nog voor een ander probleem bij het fruitplukken: vindt nog maar eens mensen die het willen doen. Ooit was fruitplukken zwaar werk, maar voor veel gezinnen bittere noodzaak om een centje bij te verdienen. Het was daarnaast ook een sociaal gebeuren, afgerond met een oogstfeest. Het laagstamfruit en moderne transportmiddelen maken het fruitplukken nu veel lichter. De mensen uit de regio die het gaan doen, doen het vooral om buiten te zijn, een beetje beweging te hebben en om de gezelligheid. Maar dat zijn er altijd nog veel te weinig om de tonnen fruit te oogsten. Zonder inzet van mensen uit het buitenland zou het niet lukken.

En ondertussen oogst de fruitteler behalve zijn fruit, ook de vrucht van een heel jaar hard werken.

Reageren is niet mogelijk.

Webdesign Spijker & Co